توسعه ارتباطات خودرویی به عنوان نسل جدید سیستم های هوشمند حمل و نقل و نوک پیکان فناوری در این عرصه، در حال رشد سریع و اجرای پایلوت های متعدد و یا پیاده سازی کامل برخی از کاربردها در کشورهای مختلف است. با توجه به جدید بودن این فناوری و شرایط خاص هر کشور، شناسایی چالش های پیش رو و الزامات بکارگیری این فناوری قبل از اجرا و پیاده سازی طرح در سطح کلان، ضروری است. در این مطالعه بعد از معرفی نتایج تجارب جهانی، الزامات پیاده سازی این سامانه در ایران نیز شناسایی و به طور اجمالی بیان خواهد شد.در این مقاله، بر پایه بررسی تجارب جهانی 20 کشور و بیش از 50 پروژه، چالش های متعدد و متنوع و الزامات و راهکارهای کلیدی برای رفع آنها در چهار حوزه کلان فنی، عملیاتی، مدیریتی و قانونی معرفی می گردد. در پایان، نتایج این مطالعه به شناخت 24 الزام و پیش نیاز پیاده سازی سامانه جهت بکارگیری فناوری در ابعاد وسیع در ایران منجر شده است.

فناوری ارتباطات خودرویی (CVT) گام بزرگی در عرصه سامانه های حمل ونقل هوشمند (ITS) به حساب می آید. در این فناوری تجهیزاتی بر روی خودروها و محل هایی خاص در کنار جاده نصب می شود که امکان برقراری ارتباط بی سیم خودروها با یکدیگر و نیز بین خودروها و تجهیزات کنار جاده را فراهم می سازد. با استفاده از فناوری هایی مانند ارتباطات اختصاصی برد کوتاه (DSRC) و با مبادله اطلاعات حساسی مانند موقعیت، سرعت و جهت حرکت خودروها تا بردی معین، رانندگان خودروهای مجهز به این فناوری از سطح آگاهی بالاتری در رابطه با حضور سایر خودروها در نزدیکی خود برخوردار می شوند و می توانند با دریافت اطلاعات به موقع، برای مقابله با شرایط خطرناک و پرهیز از ورود به موقعیت های حادثه آفرین، تصمیماتی آگاهانه اتخاذ نمایند. علاوه بر کاربردهای حیاتی ایمنی، این فناوری می تواند تحول مهمی در تحرک پذیری و روان سازی ترافیک نیز بوجود آورد. هم چنین رانندگان با داشتن اطلاعات کافی خواهند توانست نسبت به انتخاب بهتر مسیرها و اصلاح الگوی رانندگی خود اقدام نمایند که نتیجه آن کاهش مصرف سوخت و رانندگی سازگارتر با محیط زیست خواهد بود. در این مقاله مفاهیم فناوری ارتباطات خودرویی و کاربردهای ایمنی، تحرک پذیری، مسایل زیست محیطی و سایر خدمات آن بررسی شده است.

فناوری ارتباطات خودرویی (CVT) گام بزرگی در عرصه سامانه های حمل ونقل هوشمند (ITS) به حساب می آید. در این فناوری تجهیزاتی بر روی خودروها و محل هایی خاص در کنار جاده نصب می شود که امکان برقراری ارتباط بی سیم خودروها با یکدیگر و نیز بین خودروها و تجهیزات کنار جاده را فراهم می سازد. با استفاده از فناوری هایی مانند ارتباطات اختصاصی برد کوتاه (DSRC) و با مبادله اطلاعات حساسی مانند موقعیت، سرعت و جهت حرکت خودروها تا بردی معین، رانندگان خودروهای مجهز به این فناوری از سطح آگاهی بالاتری در رابطه با حضور سایر خودروها در نزدیکی خود برخوردار می شوند و می توانند با دریافت اطلاعات به موقع، برای مقابله با شرایط خطرناک و پرهیز از ورود به موقعیت های حادثه آفرین، تصمیماتی آگاهانه اتخاذ نمایند. علاوه بر کاربردهای حیاتی ایمنی، این فناوری می تواند تحول مهمی در تحرک پذیری و روان سازی ترافیک نیز بوجود آورد. هم چنین رانندگان با داشتن اطلاعات کافی خواهند توانست نسبت به انتخاب بهتر مسیرها و اصلاح الگوی رانندگی خود اقدام نمایند که نتیجه آن کاهش مصرف سوخت و رانندگی سازگارتر با محیط زیست خواهد بود.در این مقاله مفاهیم فناوری ارتباطات خودرویی و کاربردهای ایمنی، تحرک پذیری، مسایل زیست محیطی و سایر خدمات آن بررسی شده است.

سامانه های حمل و نقل هوشمند (ITS) در حال عرضه نوآوری های متنوعی هستند که می توانند چهره حمل و نقل را تغییر دهند. اما از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران جهان، آنچه بزرگترین تاثیر را بر آینده ITS خواهد داشت، فناوری ارتباطات خودرویی است. فناوری بی سیم کارآمد بکارگرفته شده در آن، با استفاده از ارتباطات خودرو با خودرو (V2V) و خودرو با زیرساخت (V2I) قابلیت متحول نمودن ایمنی حمل و نقلی، کاهش ازدحامات ترافیکی و اثرات زیست محیطی بخش حمل و نقل را دارد. پیاده سازی فناوری ارتباطات خودرویی، صرفا تصویری از آینده ITS نیست، بلکه ITS دنیا بر مبنای آن در حال متحول شدن و توسعه است. سازمان های دولتی، پژوهشکده های حمل و نقل و خودروسازان جهان، هم اکنون در حال توسعه این فناوری بوده و پیشرفت هایی واقعی در این راه بدست آورده اند. این پژوهش به بررسی اثر و جایگاه ارتباطات خودرویی در سامانه حمل و نقل هوشمند می پردازد.

حمل و نقل در آینده نزدیک، شامل وسایل نقلیه متصل در شهرهای هوشمند خواهد بود و قطعاً موضوع امنیت ساکنین این شهرها که از این وسایل نقلیه استفاده می کنند اهمیت دوچندان خواهد یافت. از سوی دیگر، ورای کاربرد رایج وسایل نقلیه در حمل و نقل هوشمند، کاربردهای ویژه ای نیز در سایر نهادها از جمله پلیس متصور است. امروزه، ارتباط نهادهای پلیس با انواع تجهیزات و فناوری های پیشرفته، نقش مهمی را در افزایش سطح کیفی در اقدامات پلیس و سازمان های امنیتی کشور داشته و در راستای هوشمند سازی پلیس، از فناوری های پیشرفته ای بهره گرفته می شود. وسایل نقلیه متصل، در جهت نظارت صحیح و ردگیری به موقع موارد مشکوک در ماموریت های پلیس کاربردهای ویژه ای خواهند داشت. انواع مختلفی از حملات سایبری پیرامون شبکه های خودرویی متصور است، از جمله حملات جعل که منجر به انتقال و اشتراک گذاری اطلاعات جعلی می شوند و در صورت عدم رعایت اصول امنیتی، می توانند منجر به اختلال کامل شبکه خودرویی و ممانعت از سرویس دهی صحیح شوند. در تحقیق جاری، پژوهش های اخیر در حیطه حملات شبکه های خودرویی بررسی شدند و ضمن دسته بندی براساس لایه های مختلف شبکه، شدت آسیب پذیری آن ها بر اساس استانداردی بین المللی بدست آمده است. همچنین دسته بندی پژوهش های اخیر براساس الگوریتم های مورد استفاده در راهکارهای مقابله با حملات لایه شبکه وسایل نقلیه که بیشترین شدت آسیب پذیری و تخریب در شبکه را دارند انجام گرفته است. در این تحقیق، روشی برای یک سیستم عمومی تشخیص حملات جعل ارائه شده که با ترکیبی از ویژگی ها و با بهره گیری از رویکردهای یادگیری ماشین و یادگیری عمیق، سعی در افزایش دقت تشخیص حملات دارد.

سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی، با ایجاد ارتباطی یکپارچه بین خودروها و دستگاه های کنارجاده ای باعث افزایش آگاهی رانندگان از محیط پیرامونی خویش و ارتقای کیفیت سفر می گردد. تجاری سازی موفق هر فناوری جدید و نوآور، نیازمند بررسی و درک درست ابعاد مختلف آن از لحاظ اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و زیست محیطی است. شناسایی و تحلیل درست ذی نفعان، توام با درک پتانسیل اقتصادی آن در قالب الگوی کسب وکار، یکی از مهمترین عوامل کلیدی موفقیت سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی است. در این مقاله، پس از معرفی تجربیات جهانی در حوزه الگوی کسب وکار این سامانه، سناریوهای مختلف مطرح در این زمینه آورده می شود. به علاوه یک چارچوب کلی برای الگوی کسب وکار سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی ارائه و برای یک بخش از مشتریان این سامانه، یعنی رانندگان و سرنشینان خودرو به مثابه مصرف کننده نهایی، الگویی ابتدایی به عنوان نمونه پیشنهاد می گردد.

پروژه سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی، یک پروژه چندذینفعی است. تنوع در خواسته های این ذینفعان، نیازمند انواع گوناگونی از روش های انگیزشی است. به همین دلیل شناسایی و طبقه بندی صحیح آنها در گام اول و سپس تحلیل این ذینفعان و شیوه انگیزش آنها متناسب با نیازمندی ها و توانمندی های آنها، از اهمیت بالایی برخوردار است.بسیاری از اوقات به جای شناسایی گروه های ذینفعان، می توان به نمونه هایی از آنها دست یافت، ولی باید بتوان از این مصادیق به دسته بندی های اصلی ذینفعان رسید. در این مقاله، برای شناسایی و دسته بندی ذینفعان، از نمونه هایی از آنها استفاده شده است. ابتدا متخصصان، تعدادی از ذینفعان این پروژه را نام برده، ویژگی های هر یک را تبیین نمودند. سپس به کمک روش های استنباطی، خوشه های ذینفعان و شرحی برای هر یک ارائه گردید. برای دسته بندی نمونه های معرفی شده به خوشه ها، از روش K-Means استفاده گردید. همچنین موازی با این تکنیک کمی، به روش شناسایی و تحلیل زنجیره ارزش به شناسایی و دسته بندی ذینفعان پرداخته شده است. در نهایت، میزان صحت دسته بندی انجام شده از طریق زنجیره ارزش مورد بررسی قرار خواهد گرفت.